Gereksiz işler, başa bela..
sonu mutlaka!. HELA..
Hal hatır etmek lazım, arada..
TAMAMDA.!. durmalı orada..

Zaten, gerekli işe gerekli kişi zor..
Onun için , bütün işler boktan!, yada KÔR.!!
KÔR ama ne KôR..
HOR !.BAKAR HERKES.! HOR..!..

Geceler boyu, düşündüm durdum..
Çıkmazlara, çıkar yol buldum.
Söyledim durdum herkese,
Sonunda,sadece bir serkeşe..?
Anlamak zor, anlatmak daha ZOR...
Düşün bakalım, yor kafayı yor.
ÇOK söz kafa karıştırır.
AZ söz ANLAMI saptırır.
aslında.. bu işin USTASI var...
Var ama.. O'da hapse attırır..

yaşanan yer, insanla güzel.

insan,İNSAFla güzel..

BEDAVA: içi boş aldatıcı rüya,

Herdaim çıkmaz yolun kılıfı,HAVA...!

Aceleyi,acele yok etmeli..acelenin yerine hızlı hareket etmeli..

DEVAM

Korkmak ,insanca birşey.
Ama nereye?
İstemesekte, çaresiz bu gidiş,
İstesekte, aciz bu gidiş.
Ne kalır geride, gitsen öteye..
Ne olur kalsan,gelsen beriye.
Çare yok çaresiz gidiş.
Peki ama, niye bu sessiz bitiş.
-Yaşadıkmı!..
-Varmıyız.!..
-Nerdeyiz.!.
--Ne kaldı geriye.!

Anlamı yoksada,
Tamamı varsada.

-Nerdesin,.. o zaman.
zaman bu zaman.
-Tam şu an.
-Bu ne Gam
Gam tamam.
ANLADIK...
HAZIRLANDIK,
Saklandık, ama Sandıklandık.
saklandık,,
İşte çırılçıplak KALDIK.
--NİYE BU KORKU
-NEDEN KORKU.
NEDEN?.. YAŞAMAKTAN..!
-iŞTE YİNE SABAH OLDU.
Hayat vücud buldu,
-ÖLMEDİK..!
Yaşamaya devam:. TAMAM,
TAMAMDA, ANLAM.?
O, NEKİ, SENSİN...

bir gün öleceksek

---korku, korkutsaydı eğer ölümü,
belki, bende dönerdim yüzümü.
---çıkmaz sokak, korkudan korkmak.
belki , korkak işi kulp takmak..

koyuver gitsin

KURTUL ! BÜTÜN KAYGILARDAN.

KOYUVER ..GİTSİN ORADAN.

RÜZGAR ESER, SAĞDAN SOLDAN

KORKMA ! TAYFUNDAN BORADAN.

ÖLÜMDEN ÖTE, KÖY YOK DERLER,

ACABA ? DOĞRUMU SÖYLERLER.

BENİM , ANLADIĞIM BİRŞEY VAR,

AMA DOĞRUMUDUR. BİLMEM BEN !

ÇOK ZOR İŞ, İNSAN OLMAK.

BU KADAR BADİREDEN ,SAĞLAM ÇIKMAK.

NE SANDIN! ELBET ÜZÜP HIRPALAYACAK.

KORKMA ! ÜSTÜNE PİSLİK SIÇRAYACAK.

BEDEN,İNSANIN ÖRTÜSÜDÜR,

ASIL ! RUHUN PAK KALACAK.

DALDIN ! YİNE DERİNLERE,

GİTTİN , BİLMECE YERLERE.

ARADIĞIN CEVAP, BENDE YOK.

BENDE SORDUM. BİLEN YOK..

HERKES AÇ, YOK TOK.

DAVAR

AMCAM KIZINCA, DER DAVAR !

ŞİMDİLERDE ANLIYORUM, BU ADAM NE KİBAR.

DAVAR AZ, HERŞEY DUVAR.

DUVARA NE SÖYLESEN ANLAMAZ , DAVAR!

İNSAN. İNSANA LAZIM.

TAŞ OLANA , İNSAN ! NE LAZIM ...

SIKINTI

Sıkıntı; içimdeki bilmece

Sıkıntı: her cümlenin içindeki, hece

Sıkıntı; fırındaki ekmek.

Sıkıntı; potadan, kalıba demir dökmek.

Sıkıntı; SIKINTI VERDİ, GERDİ.

SIKINTI; UZAKLARDAN GELDİ, İÇİME GİRDİ

ASLINDA NE ÖTEDE, NE BERİDE

TAM ORTA YERİNDE